استریومیکروسکوپ دیجیتال (Digital Stereomicroscope)
معرفی دستگاه
استریومیکروسکوپ دیجیتال، یکی از تجهیزات کلیدی در ارزیابی‌های کیفی و کمّی نمونه‌های دندانپزشکی است. این دستگاه با ترکیب یک میکروسکوپ نوری استریوسکوپیک (دو مسیر نوری مستقل برای هر چشم، جهت ایجاد تصویر سه‌بعدی و عمق میدان) با یک دوربین دیجیتال متصل به سیستم پردازش تصویر، امکان مشاهده، ثبت و تحلیل دقیق ساختارهای ریز سطحی و مقاطع بافتی و مواد دندانپزشکی را فراهم می‌سازد.
بر خلاف میکروسکوپ‌های نوری معمول، استریومیکروسکوپ به دلیل بزرگ‌نمایی پایین تا متوسط (معمولاً در محدوده ۷ تا ۶۰ برابر) و عمق میدان بالا، برای بررسی نمونه‌های حجیم‌تر مانند برش‌های دندانی، سطوح شکست و فصل مشترک ترمیم–دندان مناسب‌تر است و در طیف گسترده‌ای از مطالعات in vitro دندانپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کاربردهای این دستگاه در آزمایشگاه
۱. ارزیابی ریزنشت (Microleakage Assessment) پس از قرارگیری نمونه‌های ترمیم‌شده در محلول‌های رنگی نافذ (مانند فوشین بازی یا متیلن بلو) و برش بافتی، میزان و عمق نفوذ رنگ در فصل مشترک ترمیم و دندان زیر استریومیکروسکوپ (معمولاً با بزرگ‌نمایی ۱۶ تا ۴۰ برابر) بررسی و امتیازدهی می‌شود.
۲. بررسی سطوح شکست (Fractographic Analysis) پس از انجام آزمون‌های مقاومت به شکست یا استحکام باند، سطح شکست نمونه‌ها جهت تعیین نوع شکست (چسبنده، همبندی یا ترکیبی) با جزئیات دقیق مورد بررسی قرار می‌گیرد.
۳. ارزیابی انطباق مرزی ترمیم‌ها (Marginal Adaptation) بررسی کیفیت تطابق لبه‌ای مواد ترمیمی، سرامیک‌ها و روکش‌ها با ساختار دندانی، جهت شناسایی شکاف‌های میکروسکوپی احتمالی.
۴. بررسی ترک‌ها و آسیب‌های سطحی دندان شناسایی و مستندسازی ترک‌های مینایی و عاجی ایجادشده در اثر بارگذاری مکانیکی یا فرسودگی حرارتی، پیش یا پس از آزمون‌های مکانیکی.
۵. مستندسازی و آرشیو تصویری پژوهش ثبت تصاویر دیجیتال با کیفیت بالا از نمونه‌ها جهت استفاده در گزارش‌های پژوهشی، مقالات علمی و ارائه‌های آموزشی، همراه با امکان اندازه‌گیری مستقیم ابعاد روی تصویر.
